Prolog

- I to będzie nasza tajemnica. – powiedziała szeptem, dotykając jednocześnie dłoni ukochanego, która spoczywała na barierce.

W geście potwierdzenia zacisnął jej dłoń obejmując ją wolną ręką w pasie. Lekko przyciągnął do siebie i ucałował czubek jej zadartego noska.

- Kocham Cię, wiesz?

- Wiem.

Potem już tylko obserwowali jak wraz z prądem rzeki płyną białe jak śnieg łabędzie.

Blondwłosa dziewczyna już nic nie mówiła napawając się wonią perfum ukochanego. Była szczęśliwa jak nigdy, lecz jeszcze wtedy nie wiedziała, że utknie w dołku emocjonalnym między szczęściem, a bolesną prawdą z jaką będzie musiała się zmierzyć.

Eline, silna kobieta z bagażem wspomnień i trudnym dzieciństwem. To właśnie uczyniło z niej zdecydowaną dziewczynę, chcącą cieszyć się każdą chwilą. Fakt, że nie raz dostała od życia kopa, zmotywowało ją do działania i radykalnych zmian.

„ Kiedy chcesz ujrzeć tęczę, musisz pogodzić się z deszczem”

Swój ulubiony cytat zapożyczyła z chińskiego ciasteczka z wróżbą i odnosiła się do niego, gdy tylko spotykało ją coś nieprzyjemnego. Lecz tęcza, tęcza nadeszła wraz ze spotkaniem tego oto mężczyzny, z którym teraz stała w objęciach. To on dał jej poczucie bezpieczeństwa, otaczał niewidzialną aurą, która dawała wewnętrzny spokój i chęć życia. Zawsze, gdy budziła się rano, od nowa zaczynała kochać i cieszyć się dniem. Z każdym uśmiechem uroczego rudzielca wiązała najwspanialsze wspomnienia, dostarczając jej dawkę codziennego optymizmu jak poranna czarna kawa.

Przedtem lekki wierszyk, teraz wzmógł się rozwiewając długie, kręcone włosy Eline. Odwróciła natychmiast głowę zasłaniając się chustą, by kosmyki włosów nie dostały się do jej zielonych oczu.

Your smile and your memory

Simply eases me to sleep.

In my ear while the whispering

Melts my heart on every beat

Twój śmiech i twoje wspomnienia

ułatwiają mi zaśnięcie.

Szept w moich uszach,

z każdym taktem moje serce rozpływa się

~POSTCARDS~