Epilog

Każdy z nas boi się śmierci. Nikt nie wie jak wygląda, czego od nas oczekuje, jakie uczucie towarzyszy człowiekowi gdy stoi na skraju tamtego świata, skąd nie ma powrotu. Może być to ulga, która przychodzi po długim cierpieniu, może strach przed czymś nieznanym. Lecz kiedy odchodzi ktoś wyjątkowy, bliski sercu, zauważamy ile dla nas znaczył. Jej słodki śmiech, zapach. Przenikliwe spojrzenie, błyszczące z zachwytu szmaragdowe oczy. Te wszystkie rzeczy, które tak w niej kochał.

Ból po stracie zmienia ludzi. Wiele pytań ciśnie się na myśl, na które nigdy nie poznamy odpowiedzi. Kompletna pustka, wypełniająca całe wnętrze jest nie do zniesienia. Odłamki serca wbijające się w brzuch, powodują skurcz, gorzkie łzy zaciskają gardło, które nie może wydobyć stłumionego krzyku. Czemu odchodzimy? Dlaczego tak szybko? Dlaczego Ona? Ta, która miała przed sobą całe życie…

- Ed? – szepnęła.

- Tak skarbie? – oparł się łokciem o szpitalne łóżko, chwycił jej szczupłą dłoń.

- Obiecaj mi coś. – uniosła zmęczony wzrok na rudzielca, a w je szmaragdowych oczach pojawił się błysk tęsknoty. Suche, spękane wargi poruszały się powoli, z trudem próbując wypowiedzieć pojedyncze słowa.

- Cicho. Już dobrze.

Delikatnym ruchem dotknął bladego policzka dziewczyny. Była krucha, aż nazbyt i bał się, by jej nie uszkodzić. Wyglądała jak śliczna, porcelanowa laleczka, o cerze białej jak śnieg. Malutkie żyłki okalały jej dekolt. Uwydatnione kości policzkowe oraz obojczyki podkreślały, jak ciężki był jej stan. Ale w nim tliła się nadzieja.

- Chcę, żebyś napisał dla mnie piosenkę, tylko dla mnie… na pożegnanie. – zamknęła usta.

Perliste łzy napełniły jej oczy. Spływały po twarzy, kończąc na poduszce, zostawiały mokre plamki

- Obiecuję Eline. Kocham Cię.  Zawsze będę.

- Kocham Cię. – szepnęła.

Sine powieki opadły bezwiednie.

Missing you

Is all that needs to be said

More than blue

The words inside my head

And I know that you're gone

Goodbye

Tęsknie za Tobą

To wszystko, co powinno być powiedziane.

Bardziej niż smutne

Są słowa w mojej głowie.

Wszystko co wiem to to, że odeszłaś

Żegnaj.

~IN MEMORY~

Wspomnienie tamtego dnia napełniało go żalem. Ale był silny, nie stracił kontroli. Dla niej. Stał na moście. Przyglądał się łabędziom. Jak kiedyś z Eline. Ponad nim rozpościerał się zabytkowy Londyn.

Pożegnania nigdy nie są łatwe. Są najtrudniejsze ze względu na towarzyszące im emocje. Musiał pozwolić jej odejść. Życzyła mu szczęścia, lecz nie brał go pod uwagę. Żył z dnia na dzień. Pragnęła by mu się udało. Wydał kolejny album. Każdą swoją piosenkę dedykował jej. Każda z nich była wyjątkowa, taka jaka była Eline. Każda z nich zawierała tłumione uczucia, słowa płynące z jego serca tworzyły osobisty hołd ku jej pamięci, jej biednej, małej duszyczki. Bo kochał ją do końca.

Ujął w palce srebrną kłódeczkę. Dreszcz przeszył jego ciało. Spojrzał z tęsknotą na wygrawerowane słowa.

Ed + Eline

Always & Forever

- Zawsze i na zawsze. – szepnął.

Ich tajemnica nabrała nowego znaczenia. Będą razem, bez względu na wszystko. Teraz nie ciałem, ale duchem i wspomnieniami, razem z Jego słodką Eline.

Odszedł, powoli znikając w gęstym tłumie. Delikatna mgła otulała Londyn, przypominając mu Jej włosy. Niebo płakało, zlepiając jego rudą czuprynę.

Kolejny dzień, kolejne życie

Mija tak jak ja

To nie jest skomplikowane

Kolejny umysł

Kolejna dusza

Kolejne ciało do zestarzenia się

To nie jest skomplikowane

Czy zastanawiałaś się kiedyś czy gwiazdy świecą dla ciebie?

Płynąć w dół

Jak jesienne liście

Teraz cicho

Zamknij swoje oczy przed snem

Jesteś mile stąd

A wczoraj byłaś tu ze mną

Kolejna łza

Kolejny płacz

Kolejne miejsce dla nas, by umrzeć

To nie jest skomplikowane

Kolejne życie, które idzie na marne

Kolejne światło zatracone z twojej twarzy

To skomplikowane

Czy to tylko cud, czy ptaki wciąż śpiewają dla ciebie?

Płynąć w dół

Jak jesienne liście

Teraz cicho

Zamknij swoje oczy przed snem

Jesteś mile stąd

A wczoraj byłaś tu ze mną

Oh, jak za Tobą tęsknię

Moja symfonia tworzy piosenkę, która cię niesie

Oh, jak za tobą tęsknię

Tęsknię za tobą i chciałbym, byś została

Czy można się dziwić, że gwiazdy świecą dla Ciebie?

Płynąć w dół

Jak jesienne liście

Teraz cicho

Zamknij swoje oczy przed snem

Jesteś mile stąd

A wczoraj byłaś tu ze mną

Płynąć w dół

Jak jesienne liście

Teraz cicho

Zamknij swoje oczy przed snem

Jesteś mile stąd

A wczoraj byłaś tu ze mną

Ooh oh, ooh oh

Ooh oh, ooh oh

Lądujemy 

Jak (boeing) siedem cztery siedem

Trzymaj się a będziemy żyć teraz na zawsze

~AUTUMN LEAVES~

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

To już koniec :) Dziękuję wszystkim, którzy wytrwale czytali, za miłe komentarze i wgl. :> Może kiedyś coś jeszcze napisze i opublikuje dla Was... Mam nadzieję, że opowiadanie Wam się podobało i nie traktujecie go jako stratę czasu. 

Możecie mnie znaleźć na Twitterze: @1D_1D1D, napisać do mnie albo cokolwiek :)

ILY xx